5

gedichten bij herdenking Ravensbrück

25 04 2018 in Nieuws

Zondag 22 april waren we met de groepen 7 te gast bij de Ravensbrück herdenking bij het monument ‘Vrouwen van Ravensbrück’ op het Museumplein. Dit monument herinnert aan de vele vrouwen en kinderen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in dit concentratiekamp gevangen hebben gezeten en zijn omgebracht. Dit monument is geadopteerd door de Nicolaas Maesschool. Quint Elzas uit 7A en Emma Bruijs uit 7B hebben tijdens de herdenking hun zelfgeschreven gedicht voorgelezen. Hieronder kunt u hun gedichten lezen. Ook Juna (7A), Merel en Jort (7B) hebben een gedicht geschreven. Heel fijn dat er zo’n grote groep kinderen aanwezig was! De herdenking is ook te zien op het 8 uur journaal van 22 april 2018.

 

De gedichten:

 

Ik ben gewoon maar een kind uit groep 7

die het geluk heeft om in vrijheid te leven.

…..

 

maar wat nou als dat anders was?

 

….


 

Als ik toen geboren was

wat zal er dan gebeuren?

zat ik dan in een lege klas?

 

Zou ik duitser zijn?

Of zou ik treuren ?

 

In een van die kampen hier ver vandaan:

Auschwitz ….

Ravensbrück….

of Sobibor….

 

Dus wil ik vandaag hier stilstaan .

Wat moesten al die mensen ondergaan? In  die kampen hier ver vandaan.

 

……..

 

……..

 

Maar ook hier in mijn eigen stad

Waar de oorlog aan je vrat

Leek het of de wereld je vergat?


 

Ik weet het niet,

 

…….

 

ik weet het niet.

 

Ik was er niet bij

 

maar dan zie  ik hier, die mensen in de  rij

en denk:

die mensen  waren zij

 

Maar iedereen die daar heeft gestaan

vrouwen, moeders en kinderen

 

Ieder was een held

Ik denk niet dat dat voor mij geld

 

Ik was het niet die daar was

en dus is stilstaan het minste wat ik kan doen

want als je dat niet doet dan ben je een oen

 

Dit is maar klein …


 

Een klein gedicht ...

 

Voor het opvullen van de pijn..

 

Van het grote Ravensbrück ravijn

 

Quint Elzas, 7A


 

Veel vragen

Half Duits half Nederlands ben ik geboren
Mijn land is dader, wat ben ik?
Hoe kon het allemaal zo ontsporen?
Het voelt heel naar als ik vandaag terugblik.

Leeftijdsgenootjes die daar zijn gestorven
Waren ook 10 en hadden geen kans
Heel veel scholen leken uitgestorven
Elk mensengevoel was uit balans.

Ben ik nou Duits en ben ik schuldig?
Of ben ik Nederlands en zonder schuld?
Waarom was iedereen zo onzorgvuldig?
Had niemand het door of de waarheid onthult?

Hoe kunnen we dit voor altijd voorkomen?
Wat kan ik doen - ik ben nog maar tien?
Met mijn klas ben ik hier bijeengekomen
Zo dat we het voor altijd in onze herinnering zien.


Emma Bruijs, 7B
 

    


 

Ik zit met mijn moeder in Ravensbruck.

We moeten hard werken en worden gemarteld.

We hebben geen eten, om het kamp staat een muur.

Waarom overkomt ons deze vloek?

Ik lig in mijn barak en droom over snoep, vakantie en een kampvuur,

Ik verlang naar geluk en naar vrede.

Dan word ik wakker en realiseer ik mij plots,

dit hoort bij het het heden.

 

Juna Galema, 7A






 

Dode meiden           

Duitsland viel aan

Duitsland bleef staan

Hitler gaf bevelen

Valt aan bij steden

Hitler vecht met man en macht

En niemand die lacht

Doden vallen neer

Duitsers vallen aan met bommen en geweer

Wie zal de strijd winnen

Zal Hitler winnen van de landen

En de levens verbranden

Wat zal het zijn

Wat iedereen leed pijn

En dat is niet fijn

Niemand vind het fijn om pijn te lijden

Dit herdenkingsbeeld is voor de dode meiden  

 

Jort Thom Breure, 7B



 

mijn herinnering

 

Waarom ben ik hier?!

Ik sta hier toch niet voor de sier.

Waarom?!

Ooooo waarom zet ik toch steeds een stap verder.

Of waarom zet ik geen stap terug?!

Het kan niet!

Ik zal voor altijd met deze herinnering leven.

En hem nooit vergeten.

ik zal nooit vergeten hoe hard wij hebben gewerkt  voor onze vrijheid.

en toen hij er was………

was iedereen door het dolle heen!!!!!!!

Onze vrijheid hij is er!

Hoe lang is het nu al geleden???

Al ongeveer 73 jaar.

En nog steeds sta ik er bij stil,

Hoeveel ik nu wil.

En dat dat toen niet kon.

En nog steeds denk ik aan alle doden die er zijn gevallen.

En het verlies dat wij allen hebben geleden.

En ik zal deze herinnering nooit vergeten.

 

Merel Knegjens, 7B





 

Terug naar nieuws Bekijk ons nieuwsarchief

Zoek door ons nieuwsarchief

Op zoek naar de directiepost?

Op de nieuwe website vind je alles wat kan downloaden nu op de Downloads-pagina.

Ga naar downloads